Technika HARDANGER – znana również pod
nazwą haftu norweskiego, jest odmianą
haftu liczonego, tworzonego za pomocą
ciętych ażurów i siateczkowych ściegów wypełniających.

Istnieją różne teorie dotyczące źródła jej powstania .
Jedni twierdzą, że wywodzi się ona z
Persji i Bizancjum, inni natomiast wskazują miasto
Hardanger w Norwegii jako kolebkę tej
starej techniki hafciarskiej.

Technika ta łączy w sobie haft richelieu i mereżkę.
W skrócie : pierwszym krokiem jest obszycie konturu
ściegiem płaskim, kolejnym – wyciągnięcie
części nici ze środka obszytego konturu,
pozostałe nici tworzące kratkę obszywa się na okrętkę.

Do wykonania projektu techniką hardanger używa się
nici lnianych lub perłowych, najczęściej w
grubości 5 i 8 oraz tkanin lnianych lub bawełnianych.

Podstawą wzoru są motywy geometryczne
wykonane pojedynczo lub powtarzane.

Charakterystyczne geometryczne wzory
stanowią doskonałe, wysublimowane motywy,
którymi najczęściej ozdabia się obrusy, serwetki,
narzuty, poduszki i zasłony.

Używane ściegi to : dziergany, płaski,
ażurowy ściągany, krateczkowy.
Wszystkie one są łatwe do nauczenia,
co czyni technikę hardanger "dostępną" dla każdego.

Najczęściej używanymi kolorami nici i
tkanin w tej technice, są kolory : biały i kremowy.

Rozkwit techniki hardanger przypada na lata 1650 – 1850.

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z krótkim kursem techniki hardanger.

Pobierz : kurs cz.1 (.jpg 3,22MB)

                kurs cz.2 (.jpg 3,32MB)
przykładowe ściegi(.jpg 1,1MB)
                    łączniki(.jpg 735KB)

PORADY - strona główna
INSPIRACJE